Omdat genoeg zijn niet iets is dat je hoeft te verdienen.
Weet je wat me de laatste tijd opvalt? Hoeveel er draait om beter worden. Meer uit jezelf halen, doelen stellen, groeien, presteren. Alsof er altijd iets is dat nog nét anders moet.
En begrijp me niet verkeerd, ik vind persoonlijke ontwikkeling interessant. Ik kijk er zelf ook naar. Maar ergens onderweg begon het te voelen alsof ik steeds achter mezelf aan liep. Alsof er altijd een versie van mij was die beter moest zijn dan wie ik op dat moment was.
En hoe harder ik mijn best deed, hoe vaker het voelde alsof het niet genoeg was.
Tot ik me afvroeg: waar ben ik eigenlijk naartoe aan het werken?
Want terwijl ik bezig was met beter worden, was ik het leven zelf een beetje vergeten. Gewoon zijn, zonder dat het ergens toe hoeft te leiden.
Ik denk namelijk niet dat ik aan het eind van mijn leven wil kunnen zeggen dat ik alles uit mezelf heb gehaald. Ik wil liever kunnen zeggen dat ik er was. Dat ik dingen heb gedaan die voor mij klopten, met mensen die belangrijk voor me waren.
Dus ik ben gestopt met mezelf verbeteren. Niet omdat het niet kan, maar omdat het niet hoeft.
En gek genoeg voelt dat rustiger. Alsof er ineens ruimte is. Niet om beter te worden, maar om gewoon te zijn.
Reactie plaatsen
Reacties