We denken dat we vrij zijn.
Maar we doen vooral wat normaal is.
We noemen het vrijheid omdat er geen oorlog is.
Maar ondertussen kijken we nog steeds om ons heen voordat we iets doen.
We passen ons aan.
In hoe we praten.
In hoe we eruitzien.
In wat we belangrijk vinden.
En voor je het weet lijken we allemaal een beetje op elkaar.
En dat noemen we dan vrijheid.
Het gekke is:
we roepen dat we alles mogen zeggen,
maar gebruiken dat vooral om over elkaar te oordelen.
Alsof dat hetzelfde is.
Maar oordelen is geen vrijheid.
Het is gewoon een andere vorm van controle.
Echte vrijheid is veel stiller.
Dat je iets doet omdat het voor jou klopt.
Zonder eerst te checken wat een ander ervan vindt.
Wanneer deed je dat voor het laatst?
Reactie plaatsen
Reacties